Heroes of Thunderspire

Απέθαντος Δράκος

Ο Νηλς ψάχνει τα πτώματα. Την ώρα που φωνάζουμε θριαμβευτικά, ακούει η Σέριγουντ στο μυαλό της το κρανίο να της ψιθυρίζει.
“θα σου δείξω την πραγματική φύση της ζωής και του θανάτου, αλλά θα συνεχίσω να ελέγχω την αφοσίωση σου στη θεά των κορακιών”
Ακούω κι εγώ τρομαχτικούς ψιθύρους στο κεφάλι μου. Ο άγγελος μου λέει:
“Διψάω για το αίμα των προφητών, των ιερέων, και άλλων αιρετικών, για να οδηγήσω τις ψυχές τους στην κόλαση”

Ο Ρούιν ανοίγει μια άλλη μυστική πόρτα. Βρίσκει μια πέτρινη σαρκοφάγο. Μια ίδια είχαμε βρει στη διάρκεια της μάχης στην αρχή της εισόδου. Είναι κενή πέτρα, λεία και απείραχτη. Ο Ρούιν την ανοίγει. Και ο Κόργκαν ανοίγει την άλλη. Του Κόργκαν είναι άδεια. Δεν έχει ούτε καν σκόνη μέσα. Του Ρούιν είναι γεμάτη σκόνη όμως. Ο Νήλς κάτι πιάνει μέσα. Η σκόνη είναι από οστά καταλαβαίνουμε. Βρίσκει ένα πολεμικό κράνος με διακριτικά πετράδια “Το κράνος των Ηρώων” (Διαλογισμός).

Στο βάθος ακούμε μια πόρτα να κλείνει. Προχωράμε και βλέπουμε έναν μακρύ διάδρομο με πόρτες δεξιά και αριστερά να συνεχίζονται κατά μήκος του. Κάθε 10 μέτρα περίπου. Βρίσκω ίχνη, παλιά και καινούρια. Μια από τις πόρτες είναι τελείως σπασμένη. Βλέπουμε ένα μικρό δωμάτιο φτιαγμένο ολάκερο από μαύρη πέτρα. Όλοι οι τοίχοι είναι σπασμένοι. Καταλαβαίνω ότι έχουν διαλυθεί από το χρόνο. Αποφασίζουμε να προχωρήσουμε γρήγορα, ανοίγοντας τις πόρτες στο δρόμο μας. Τα περισσότερα δωμάτια είναι άδεια. Κάποια έχουν μαύρες πέτρες, κάποια ξύλα σπασμένα, φθαρμένα από το χρόνο. Ο διάδρομος ανοίγει σε μια τετράγωνη αίθουσα με μια στριφογυριστή σκάλα να ανεβαίνει προς τα πάνω. Κάθε τοίχος έχει δύο πόρτες.
Μία από τις πόρτες αυτές είναι μισάνοιχτη. Τα ίχνη φαίνονται να πηγαίνουν προς τη σκάλα, η οποία ανεβαίνει σε σκοτάδι. Πίσω από τη μισάνοιχτη πόρτα ένα άδειο δωμάτιο κατεστραμμένο. Άδεια δωμάτια παντού. Ανεβαίνουμε, αφού ψάχνουμε το χώρο προσεκτικά, τη σκάλα. Από μακριά ακούγεται ένα σύριγμα. Στην Σέρι ακούστηκε σαν ήχος ερπετού. Η σκάλα οδηγεί σε έναν άλλο διάδρομο με πόρτες γύρω γύρω, και αυτός. Ίχνη βρίσκουμε μόνο να πηγαίνουν ευθεία. Ανοίγουμε πάλι τις πόρτες όπως τις συναντάμε. Προχωρώντας ο διάδρομος ανοίγει σε ένα πιο μεγάλο χώρο. Ο Νηλς κοιτάει προσεκτικά. Ακούει και εκείνος κάτι θορύβους. Ακούει μια φωνή να λέει ακαταλαβίστικα πράγματα. Σα να εκτελεί ξόρκι. Φωτίζεται άξαφνα η αίθουσα. Στη μέση της, ο Νηλς βλέπει ένα ξωτικό ημιλιπόθυμο, δεμένο σε μια κολώνα. Ο Νηλς προλαβαίνει να δει ότι η αίθουσα είναι γεμάτη μπάζα που έχουν πέσει από το ταβάνι. Οι ψίθυροι σταματάνε. Λίγες στιγμές μετά συνεχίζουν. Καταλαβαίνω πως είναι δρακοντικά.

“Τι έλεγα? Α, ναι! Λέει ότι είσαι δώρο, αλλά δεν μπορείς καν να μιλήσεις την επίσιμη γλώσσα. Είσαι φτωχό δώρο. Ίσως θέλει απλά να με κοροιδέψει. Ίσως μπορείς να μάθεις. Ίσως όχι… Ο Ποραφέρα θα μου στείλει άλλο δώρο να παίξω. Κάποιο που να μιλάει.”

Ο Νηλς κινείται κρυφά κρυφά. Βλέπει κίνηση και σκιές στην πίσω γωνία ου χώρου. Δεν προλαβαίνει όμως να γυρίσει πίσω. Πατάει σε ένα πετραδάκι και το πλάσμα γυρίζει με σβελτάδα προς το μέρος του. Ξεπροβάλει από τις σκιές το τεράστιο κεφάλι ενός σκελετωμένου δράκου.
“Προσευχήσου να είσαι καλύτερο άτομο για συζήτηση από τούτον εδώ.”
Εγώ και ο Διαλογισμός πεταγόμαστε μπροστά.
“Εμείς είμαστε το δώρο, όχι αυτός”
“Φαντάζομαι δεν ήρθες εδώ για να ρωτήσεις τι κάνω. Μην σε ακούσω να μιλάς αυτή τη γελοία γλώσσα”

λέει στον Νηλς.
Εγώ και ο Διαλογισμός του μιλάμε στη δρακοντική γλώσσα.
“Ίσως πριν σας σκοτώσω, να ακούσω τι έχετε να πείτε. Που κατάντησα… Κάποτε ήμουν ένας δυνατός κόκκινος δράκος. Τώρα… Που κατάντησα…”
Του λέμε ότι είναι ακόμα τρομακτικός και επιβλητικός.
“Ένας τέτοιος δράκος.. Και το μόνο που με έχουν βάλει να κάνω είναι να αποτρέψω κάτι τύπους σαν κι εσάς από το να προχωρήσουν παρακάτω.”
Η Σέριγουντ από τα λεγόμενα του του για τον φοβερό κόκκινο δράκο, συνειδητοποιεί ότι της θυμίζει τον θρύλο του Φλογερού Σατανά. Ένας πολύ κακός δράκος που διαφέντευε τον κόσμο και χάθηκε μυστηριωδώς. Τον έλεγαν Ζικρο.
Εμφανιζόμαστε όλοι μπροστά του.
Μας λέει ότι ήταν ένας θρυλικός δράκος. Το μεγαλύτερο του κατόρθωμα ήταν που έκαψε μέσα σε ένα βράδυ τρεις πόλεις. Ο Ποραφέρα τον ξεγέλασε. Βασίστηκε στην αναζήτηση του για δύναμη. Τον έκανε αθάνατο, αλλά δέσμιο των διαταγών του. Είναι ένα πλάσμα της σκιάς πια. Μία ψυχή που αρνείται να περάσει από τον σκιόκοσμο. Είναι σε κατάσταση ημιζωής. Μας προκαλεί να δει τις δυνάμεις μας.
Εγώ σκύβω στα γόνατα του ελφ και με προσευχές κλείνω τις πληγές του.
Θέλει να του επιστρέψουμε το φυλακτό του. Είναι ένας κρύσταλλος που ο Ποραφέρα χρησιμοποιεί για να τον ελέγχει.
Μας λέει ότι γενικά δεν έχει ιδέα τι γίνεται σε αυτόν τον πύργο. Ο φυλακισμένος μας εξηγεί, ήταν δώρο του Ποραφέρα.
Ο Διαλογισμός προσπαθεί να μιλήσει στο ελφ και να μάθει ό,τι ξέρει.
“Δεν περίμενα να δω όσα χρώματα σε αυτόν τον σκιερό κόσμο. Σύντομα θα είμαστε όλοι νεκροί στα σαγόνια αυτού του τρομερού τέρατος! Χρώματα!!!”
Ο Διαλογισμός προσπαθεί να τον φροντίσει περισσότερο. Φαίνεται όμως ότι είναι σε κατάσταση ημισχιζοφρένειας. Όπως ασχολούμαστε με το ξωτικό, ο Νηλς παρατηρεί μια στοίβα με νομίσματα πίσω από τον δράκο.
Ο δράκος, όταν τον ρωτήσαμε ποιος είναι ο Ποραφέρα μας λέει ότι είναι ένα πλάσμα της σκιάς. Κάτι έχει ακούσει για το ψυχοδακτύλιδο που κουβαλάει στο χέρι του. Ο σκοπός του δακτυλιδιού είναι να μπαινοβγαίνουν κάπου στον πύργο. Ίσως υπάρχουν και άλλοι λοχαγοί όπως ο Ποραφέρα. ΤΟ μόνο που ξέρει είναι ότι στον πύργο υπάρχει κάποια διαρροή φωτεινής ενέργειας, και δεν μπορούν να κάνουν κάτι για αυτό.
Του λέμε ότι θα φέρουμε το φυλακτό του και θα τον αφήσουμε ελεύθερο.
Ανοίγουμε τη μεγάλη διπλή πόρτα που βρίσκεται στο βάθος της αίθουσας. Ένας μεγάλος πλατύς διάδρομος πιο φαρδύς από όσους έχουμε συναντήσει μέχρι στιγμής. Καθώς προχωράμε γίνεται ακόμα πιο πλατύς. Στο βάθος βλέπουμε μια μεγάλη πόρτα. Είναι από μαύρη πέτρα. Ο Νηλς την ελέγχει. Δεν βρίσκει καν χερούλι. Βλέπει όμως δύο εγκοπές στον τοίχο στα αριστερά του. Φαίνεται για άνοιγμα. Το ψαχουλεύει. Καταλαβαίνει ότι είναι μια μυστική πόρτα. Στην άλλη πόρτα η Σέριγουντ αντιλαμβάνεται νεκρωτική ενέργεια. Με φως υποθέτουμε πως θα μπορούμε να την ανοίξουμε. Ο Ρούιν δεν καταλαβαίνει ότι η πόρτα οδηγεί στον ίδιο χώρο. Ο Κόργκαν σπρώχνει και ανοίγει την μυστική πόρτα.
Βαριά μυρωδιά μούχλας και σαπίλας κατακλύζει τον χώρο. Διάφορα απέθαντα είναι πάνω από στοίβες με κόκαλα και μασουλάνε. Ακούγεται μια βροντερή φωνή.
“Ποιοι είστε?”
Τον Ρούιν τον βλέπουμε να μαζεύεται και φρικιαστικοί θόρυβοι βγαίνουν από την κοιλιά του. Τον πιάνει ένα φρικτό κόψιμο.
Ακολουθεί μάχη. Πολλά απέθαντα και ένα τεράστιο μαύρο πλάσμα. Τα σκοτώνουμε όλα.
Βρίσκουμε το φυλακτό και το δακτυλίδι στο χέρι του νεκρού Ποραφέρα.

Comments

lotealcarin

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.